Autor: Shejkh Muhamed ibn Salih el-Uthejmin

Burimi: Fetaua Nurun ‘ala Derb, vëll. 4, fq. 2

Burimi: Silsiletu Nurun ‘ala Derb, kaseta 276, pjesa 2

Pyetje: Allahu ju bekoftë Shejkh i nderuar, pyetësi me inicialet M. H. XH. thotë: “Shejkh i nderuar. Lexojmë për ehlul-kelamin dhe filozofët dhe kemi dëgjuar për to shumë nga dijetarët. Atëherë, kush janë ata? Dhe çfarë është kelam-i që u atribuohet atyre? Shpresoj se me këtë do të na bëni dobi, Allahu ju shpërbleftë me të mira.

Përgjigje: Dobia për këtë është se ehlul-kelami janë ata të cilët i mbështeten intelektit për vërtetimin e akides duke u bazuar në logjikë dhe thanë se: “atë që e pranon intelekti për Cilësitë e Allahut – të Plotfuqishëm dhe të Lavdëruar – dhe të akides (besimit), atëherë atë e pohojmë dhe atë që nuk e pranon intelekti, atëherë ajo nuk pohohet.”

Dhe për këtë zgjedhin njërën nga këto dy mënyra:

(E para): nëse ju jepet mundësia që ta kundërshtojnë këtë argument d.m.th. për pohimin e këtij argumenti, atëherë e kundërshtojnë atë. Pra, nëse ka ndonjë hadith që tregon për një prej Cilësive të Allahut dhe ata nuk e pohojnë atë, përpiqen që ta kundërshtojnë këtë hadith derisa të thonë se ky hadith nuk është i vërtetë dhe se nuk merret hadithi jo i vërtetë.

Mënyra e dytë: nëse hadithi ishte i saktë nga ana e transmetimit, ata përpiqen që ta mohojnë hadithin në aspektin e interpretimin. Kështu e interpretonin me lloj-lloj interpretimesh që s’janë me vend, të cilat nuk kanë të bëjnë fare me të vërtetën. P.sh. ka bidatçij që nuk pohojnë se Allahu i Lartësuar cilësohet me mëshirë, ndërsa është e ditur që Kurani është përplot me këtë Cilësi të Allahut – të Plotfuqishëm e të Lavdëruar. P.sh. Fjala e Tij, të Lartësuarit:

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ

“Dhe Zoti yt është i Panevojshëm (për asnjë), i Cili posedon mëshirë.” El-En’am, 6

Dhe Fjala e Tij, të Lartësuarit:

وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

“Ai është Falës i Madh dhe Mëshirues.” Junus, 10

Ajetet që flasin për këtë janë të shumta. Por, ata thonë se Allahu i Lartësuar nuk ka mëshirë dhe nuk lejohet që të cilësohet me mëshirë, dhe qëllimi i mëshirës së Allahut të Lartësuar është vetëm bamirësia e Tij ndaj krijesave, kurse dihet se vullneti (dëshira) e bamirësisë është një frut nga frutet e mëshirës. Kështu që, ata (bidatçij) nuk kishin mundësi të mohonin Mëshirën e Tij për nga aspekti saktësisë, por e mohuan atë për nga aspekti i interpretimit, dhe thanë se është për qëllim kështu e ashtu...

Po ashtu thanë për Fjalën e të Lartësuarit:

وَجَاءَ رَبُّكَ

“Dhe vjen Zoti yt.” El-Fexhër, 89

(Thanë): Këtu është për qëllim se vjen urdhri i Allahut, sepse Allahu i Lartësuar nuk mund të vijë. Pra, nuk mundën që ta refuzojnë këtë argument për nga saktësia meqë ai është në Kuran, porse u përpoqën që ta refuzojnë atë nga aspekti i interpretimit dhe thanë:

وَجَاءَ رَبُّكَ

“Dhe vjen Zoti yt.” El-Fexhër, 89

D.m.th. vjen urdhri i Zotit tënd.

Pa dyshim se ai interpretim që nuk bazohet në argument quhet ndryshim (shtrembërim) dhe kjo është e vërteta, sepse është shtrembërim i Fjalës së Allahut, të Dërguarit të Tij për atë që nuk ka patur për qëllim Allahu dhe i Dërguari i Tij, dhe kjo është shtrembërim i fjalëve nga vendi i tyre. Pra, mutekel-limun-ët (kelamistët, skolastikët, retoricienët) janë ata që të cilët pohojnë akiden e tyre në lidhje me Allahun e Lartësuar dhe çështjet e Gajb-it (të fshehtës) duke u mbështetur në intelekt, e jo në transmetime.

Kurse filozofët janë ata që i atribuohen njerëzve të filozofisë së trashëguar nga Greqia dhe Persia apo të tillëve si këta, dhe ajo (filozofi) është larg të vërtetës, por ajo (pjesë e filozofisë) që përputhet me të vërtetën, është e vërtetë dhe nuk duhet t’i atribuohet mendimeve të atyre filozofëve, por t’i atribuohet Librit të Allahut dhe Sunetit të Dërguarit të Tij – lëvdata dhe shpëtimi i Allahut qoftë mbi të dhe familjen e tij – sepse Allahu i Lartësuar e çoi të Dërguarin me udhëzim dhe fenë e vërtetë. Dhe ajo gjë që është e kotë prej filozofisë, atëherë nuk ka mirësi në të.

Kliko këtu për të parë videon në AudioSelefi.org

Përktheu: Jeton Shasivari